درمان متقابل والدین و فرزندان ) Parent-Child Interaction Therapy (PCIT)

درمان متقابل والدین و فرزندان ) Parent-Child Interaction Therapy (PCIT)

درمان متقابل والدین و کودکان (PCIT) ترکیبی از بازی درمانی و رفتار درمانی برای کودکان خردسال و والدین یا مراقبین آنها است. بزرگسالان مهارت ها و تکنیک های جدیدی را برای ارتباط با کودکان مبتلا به مشکلات عاطفی یا رفتاری ، مسائل زبانی ، ناتوانی های رشدی یا اختلالات سلامت روانی فرا می گیرند و تمرین می کنند.

درمان متقابل والدین و کودکان (PCIT) ترکیبی از بازی درمانی و رفتار درمانی برای کودکان خردسال و والدین یا مراقبین آنها است. بزرگسالان مهارت ها و تکنیک های جدیدی را برای ارتباط با کودکان مبتلا به مشکلات عاطفی یا رفتاری ، مسائل زبانی ، ناتوانی های رشدی یا اختلالات سلامت روانی فرا می گیرند و تمرین می کنند.
این درمان در چه مواردی استفاده میشود ؟
این مداخله که بیشتر برای والدین و مراقبین انجام می شود ، مهارت های خاصی را آموزش می دهد که می توانند از آنها برای بهبود روابط فیزیکی و کلامی با فرزندان خود استفاده کنند. PCIT برای کودکان 2 تا 7 سال توسعه یافته است و نشان داده شده است که برای کودکانی که رفتارهای مخرب از خود نشان می دهند یا دچار تروما شده اند ، و همچنین کسانی که در طیف اوتیسم هستند ، مثر است. برنامه های مبتنی بر PCIT و PCIT نیز مداخلات مبتنی بر شواهد برای جلوگیری از سوء استفاده و بی توجهی به کودکان و کاهش خطر رفتارهای ضد اجتماعی و جنایی کودک در مراحل بعدی زندگی است.
چه انتظاری از درمان می رود ؟
والدین و مراقبان با کودکان در یک اتاق بازی می کنند ، در حالی که درمانگر از اتاق مجاور مجهز به آینه یک طرفه مراقبت می کند و مربیگری می کند. درمانگر از طریق یک هدفون با بزرگسالان ارتباط برقرار می کند و آموزش و راهنمایی ارائه می دهد. والدین و مراقبان از استفاده از زبان منفی دلسرد می شوند و تشویق می شوند که رفتارهای منفی بی ضرر را نادیده بگیرند در حالی که شور و شوق نشان می دهند و رفتارهای مثبت را ستایش می کنند. آنها مهارتهای دیگری را نیز می آموزند ، مانند بازتاب زبان کودک برای کمک به برقراری ارتباط ، توصیف بلند صدای کاری که کودک برای افزایش دایره لغات کودک انجام می دهد و تقلید از رفتار خوب کودک برای نشان دادن تأیید.
درمان چگونه عمل میکند؟
با یادگیری تکنیک های خاص ، والدین و مراقبان می توانند رابطه بهتری با کودک برقرار کنند و کودک ممکن است رفتارهای بهبود یافته خود را از خود نشان دهد. به طور کلی ، PCIT می تواند با بهبود رفتار و تعاملات منفی درون خانواده و تمرین رفتارها و شیوه های جدید ارتباطی که بیشتر دلگرم کننده و اطمینان بخش است ، به بهبود پویایی خانواده کمک کند. هنگامی که به طور مداوم تمرین می شود ، این مهارت ها و تکنیک های جدید می تواند اعتماد به نفس بیشتری را القا کند ، عصبانیت و پرخاشگری را کاهش دهد و رفتارهای فردی و تعاملی بهتری را در والدین و کودک تشویق کند.
در یک درمانگر تعاملی والدین و کودک به دنبال چه چیزی باشید
یک درمانگر دارای مجوز PCIT International ارائه دهنده خدمات بهداشت روانی مجاز با حداقل مدرک کارشناسی ارشد و آموزش و تجربه اضافی در اصول PCIT است. علاوه بر یافتن فردی با سابقه تحصیلی مناسب و تجربه مرتبط ، به دنبال درمانگری باشید که با او در کار در مورد مسائل شخصی و خانوادگی احساس راحتی کنید.
اگر بدنبال درمانگرانی حاذق و با تجربه برای فرزندتان هستید و برای ترتبیت بهترشان به کمک حرفه ای نیاز داری خانم لیلا شقاقی و خانم دکتر خوشپور میتوانند به شما کمک حرفه ای کنند.
منابع
PCIT International
Ginn, N.C., Clionsky, L.N., Eyberg, S.M., Warner-Metzger, C.W., Abner, J.P., Child-directed interaction training for young children with autism spectrum disorders: Parent and child outcomes. 2017. Journal of Clinical Child & Adolescent Psychology. 2017;46(1):101–109.
Piquero, A.R., Jennings, W.G., Diamond, B., et al. A meta-analysis update on the effects of early family/parent training programs on antisocial behavior and delinquency. Journal of Experimental Criminology. June 2016;123(2):229–48.
Lyon, A.R. and Budd, K.S., A community mental health implementation of parent-child interaction therapy (PCIT). Journal of Child and Family Studies. October 2010;19(5):654–68.

منبع: گردآوری و تنظیم مرکز مشاوره و روانشناسی مهر
مترجم: افسانه وکیلی برگردان ازwww.psychologytoday.com